Türküyü hatırlarsınız.
Kimse türküleri unutmaz zaten; hatırlarsınız.
Şimdi, ne anlayacağız bu türküden?
Adam sevdalanmış.
Diyor ki maşukuna: ben senin sevdandan hasta oldum, diyor…
O kadar hastayım ki, öleceğim.
Senin derdinden ölümüm mukadder; Yasin oku bana, diyor.
O kara günde mezarıma gel filan demiyor.
Çiçekten, beyaz mendilden bahsetmiyor.
Yasin, diyor.
Yasin oku.
(daha fazla…)
gelse de trenden ikimiz insek
camları buğulu iki tas çorba
bir kitap — çantana korkup tutunmuş
kâğıdı samandan şiiri zorba
ve o hışırdayan uykudan geçsek
sobanın ayrımsız adaletinden
çok büyük bir yağmur işte başlamış
kimse çıkmayacak bugün evinden
böyle susuyorum ben çok değiştim
sense nasıl denir — hâlâ o kızsın
dinle ağlayarak çıkrık sesini
işte şu dünyada yapayalnızsın
her neyi dilesek burada olmaz
en büyük erdemi bunun, susamak
yalar yarasını içte bir geyik
hepsi bu kadardır: adı yaşamak
Süleyman Çobanoğlu
