Erkan Oğur: Üniversiteler arasında bocalarken böyle bir karar dönemi oldu. Aslında tam bir karar değil. Sadece, ailem karşıydı müzisyen olmama. Ben de onlara uyum sağlamak için erteliyordum müzisyenliği. Daha sonra 1974-75 gibi bu ertelemeyi durdurdum. İlk enstrümanım sesimdi. Daha sonra 5-6 yaşımda keman. Ardından balta, cümbüş, ahenk gibi Elazığ’ın yöresel sazlarıyla ilgilendim. Okul döneminde elimize mandolin verdiler ama ben pek sevmedim. Yapı itibariyle kötü bir sazdı. Aslında bu keman hikayesi de ilginçtir. Bizim ailede müzisyen yoktu. Babamın yakın bir arkadaşı bir gün bana bir keman getirdi ve babama da bu çocuk keman çalsın dedi. Keman büyüktü, tam kemandı. Benim boyum kemanın yayı kadardı. Önce hevesimi alayım diye ailem kemanla ilgilenmeme ses çıkarmadı. Ancak ben üzerine fazla düşmeye başlayınca, kemanı yüksek bir yere kaldırdılar. bende onu oradan alıp, uzaklara kaçardım ve oralarda çalıp eve geri dönerdim. Daha sonra Elazığ’dan bir bayanla bir sene kadar metodik bir çalışmam oldu. O benim ilk hocamdı. Zaten müzik eğitimim de bu kadar aslında.

İzdüşüm: Peki hocam, hepimiz üniversite sınavına girerken aklımızda çelişkiler oluyor. Bazen istemediğimiz bölümlerde okumak zorunda bırakılıyoruz. Sizin de ailenizin etkisi olmasaydı üniversite eğitiminizi müzik üzerine mi yapmak isterdiniz?

Erkan Oğur: Dokuz yaşındayken dedem beni Ankara’ya konservatuara getirdi. Orada bir alman hoca beni test etti. Nen piyanoda on bir sesi ayırt ettim. Hoca da hemen gelsin dedi. Ancak babam izin vermedi. Keman eğitimi almayı çok istiyordum. Belki iyi bir kemancı olabilirdim.

İzdüşüm: Perdesiz gitar fikri nasıl ortaya çıktı.

Erkan Oğur: Onu tamamen türk müziği seslerini yakalamak için yaptım. Makam ve tavır ihtiyacımı karşılamak amaçlıydı biraz da.

Erkan Oğur’un Bülent Ortaçgil’le bir araya gelmesi ise hayli ilginç. Bülent ortaçgil’le beraberlik ne zaman gerçekleşti diye sorduğumuzda:

Erkan Oğur: Bülent’le babalarımız eski dosttular. Ailecek görüşürdük onlarla. Zaten ben gitarı ilk olarak onlarda gördüm ve ilgimi çekti. Onlar müzik yaparlarken ben onları şaşkın şaşkın seyrederdim. Daha sonra ben de katıldım onların arasına. Yani ilk gitar heyecanlarım o zamanlar başladı.

İzdüşüm: Bülent Ortaçgil’in son albümü için neler söylemek istersiniz? Ortaçgil albümlerinde pek görmediğimiz keman ağırlıklı parçalar, Baki Duyarlar’ın yer alması.

Erkan Oğur: Bülent’in albümü gerek müzik, gerek söz açısından çok güzel bir albüm oldu. Özellikle bizim babalarımızı anlatan biraz tasavvufi bir parça var, içinde ‘o bir ayrık otu, o bir karınca" gibi sözler geçiyor. O parçayı çok seviyorum. Çok büyük bir zevkle çaldım onu. baki’nin katılımı iyi oldu. Zaten keman düzenlemelerini de kendisi yaptı. İstanbul Quartet’de çok güzel çaldı keman partilerini. Ama açıkçası ben Bülent’i tek başına özlüyorum.

İzdüşüm: Peki hocam, bugünkü koşulları göz önüne alırsak, yapılan müziğe bakışınız nasıl?

Erkan Oğur: Şunu söylemek isterim ki şu an yapılan müziğe bakış açım biraz kötü. Bugün ben insanın müzik yapamayacağı neticesine varmış durumdayım. Müzik zor bir iş ve insanın kapasitesini aşan bir şey. İnsan müziği yapamaz, sadece düşünebilir. Hiçbir şey yoktan varedilemiyor. Müzik de böyle bir şey. İşte bu yüzden müzik de yapılamıyor, varedilemiyor, sadece hatırlanıp, tekrar ediliyor. Müzik zekası olan kişiler de varolan bir şeyi farklı formlarda düzenleyip insanlara yeniden hatırlatıyorlar. Dolayısıyla insanın kapasitesinin çok üstünde olduğundan, müziği hiçbir zaman olmamış bir şey olarak görüyorum. Müziğin içinde olan sesler zaten doğada enerji olarak var olan şeyler. Onlar zaten varlar. İnsanlar onları yaratmıyorlar. Sadece keşfediyorlar.

İzdüşüm: Türkiye’de gitarist olarak beğendiğiniz kimler var?

Erkan Oğur: Erdem Sökmen iyi klasik gitar çalar. Bunun yanında çok iyi gitaristler var, bu işin sistemli olarak eğitimini almış ve birçok alana yayılmış. Rock çalan var, caz çalan var. Mesela rahmetli Yavuz Çetin çok iyi bir blues gitaristiydi. Neşet Ruacan var caz gitaristi, Ercüment Ateş var mesela, Cem Duruöz çok iyi çalar. yeni yetişen gençlerden bilgi üniversitesi’nde Bilal diye bir arkadaşımız var. ben iyi perdesiz gitar çalıyorum(gülüyor..). Var yani Türkiye’de iyi gitaristler.

İzdüşüm: Ses olarak kimleri beğeniyorsunuz?

Erkan Oğur: Ben mahalli sanatçıları tercih ediyorum. Belli bir şeyleri taşıyan, yozlaşmamış olan insanları dinlemeyi seviyorum. Ama doğuştan belli bir ses rengine ve ahengine sahip insanlar var. Mesela İbrahim Tatlıses’in ses rengi çok güzel. Akordu çok güzel. Yaptığı müzik tartışılır. Ama renk olarak iyi bir ses.

İzdüşüm: Üniversitelere baktığımızda, gerek eğitim, gerekse topluluk bazında gerçekleşen müzikal faaliyetlere nasıl bakıyorsunuz?

Erkan Oğur: Müzikle ilgili Türkiye’de yeterli bir şey yapılmıyor. Hem müzik okulları adına yapılmıyor, hem de ticaret adına yapılmıyor. Yetersiz kalıyor. Müzik çok disiplin isteyen, istikrar isteyen bir şey. Bu istikrarın sağlanması ana kucağından başlaması gereken bir şey . Ne böyle bir aile yapısı , ne böyle bir alışkanlık ne de okullarda o disiplini anlamamızı sağlayacak bir okul eğitimi var. Batı konservatuarlarında verilen kulak eğitimi, disiplin burada uygulanmıyor, uygulanamıyor. Tabi bunun da bir sürü nedeni var. Aslında türk müziği icrası sırasında kulakların çok daha iyi duyması, daha disiplinli olması gerekli. Ama o disiplinin kenarına bile varılamıyor henüz. Dolayısıyla kulaklar harcanıyor. İnsanlar duyduklarını zannediyorlar. Zaman da boşa harcanıyor.

İzdüşüm: Üretim ne durumda sizce?

Erkan Oğur: Üretim 1800′lerin sonunda bitti. Biz şu an onun tekrarını yapıyoruz. Türküler söylüyoruz. Ya bu türküler olmasaydı. Müziğe bir bilim olarak bakamıyoruz. Duygusallık fazla ağır basıyor bizde. Yani insanların duyguları falan çok özel konular. Müziğin duygusu yoktur. Müzik bütün duygulardan muaf bir şeydir. Matematik gibi, fizik gibi. müzikteki duygu çok yüzeyde bir konu. Onun derinine indiğin zaman saf müziğe ulaşıyorsun. Yani arı müzik, gerçek müzik duygudan muaftır. Duygunun yalnızca enerjiye katkısı vardır. Dünyada da eskiden beri duygularla hareket edildiğinden arı müziğe ulaşılamıyor. İşte bu yüzden müzik insanın yapabileceği bir şey değil diyorum. Müziğin kenarında bile değiliz diyebiliriz.(gülüyor.)

İzdüşüm: Popüler kültür hakkında ne düşünüyorsunuz? Sizce içinde güzel şeyler barındırıyor mu, yoksa içinde olanları da ne kadar güzel olursa olsun yozlaştırıyor mu?

Erkan Oğur: Çoğunluğa ait şeyleri kastediyorsanız, bir şey çok olursa niteliğini yitirir. Az olan şeyler kıymetli oluyor. Çok olan şeyler arasında güzel diyebileceğim mutlaka azdır. Benim yaptığım bir şey bir gün popüler olursa onu sunmayı bırakabilirim. Mesela konser vermeyebilirim. Dediğim gibi kıymetini azaltmak istemem. Zaten müzik bir keredir. Gelir ve gider. Tekrarlanırsa değerinden yitirir. Ben albüm kayıtlarında da öyle yaparım. Önceden hazırlık yapmam. O an çalarım, bir daha da çalmam.