Kimi sevsem çıkmazı
“Apartmanın girişindeki lambayı sen mi kırdın Bülent?”
“Hangisini?”
“Otomatik yanan, sensörlü lamba.”
“Hayır.”
“Komşu görmüş, yalan söyleme. Süpürge sapıyla kırmışsın dün gece.”
Önüme baktım.
“Neden kırdın?”
Cevap yok.
“Hasta mısın evladım? Söyle bana, neyin var, neden kırdın lambayı, yapma böyle…”
“Kırdımsa kırdım, ne olacak! Çok mu değerliymiş?”
“Lamba senden değerli mi evladım, lambanın a… k……yım, lamba kim?
Yöneticiye de dedim. Lambanızı s…yim, kaç paraysa veririz. Sen değerlisin benim için.”
“Beni görünce yanmıyordu baba.”
“Nasıl ya?”
“Görmezden geliyordu, yanmıyordu. Kaç sefer yok saydı beni.”
“E beni görünce de yanmıyordu bazen, böyle el sallayacaksın havaya doğru, o zaman yanıyor.”
“Hadi ya! Sahiden mi?”
“Evet. Ucuzundan takmışlar. Bizimle bir alakası yok.”
Babama sarıldım yıllar sonra.
Leyla İle Mecnun
Bu aralar Behzat Ç. ve Leyla ile Mecnun dizilerini takip ediyorum. Yayından kaldırılacak, bitirecekler diye devamlı bir şüphem de var. İzlediğim dizilerin hepsinin ortak yanı buydu. Hep yayından kalkacak korkusu. Süper Baba, Yeditepe İstanbul, Yedi Numara ve İkinci Bahar da bu korkular yoktu. Bu dizileri arşivleme imkanı bile buldum. Birde Madmen var.
Behzat Ç. ve Leyla İle Mecnun’un başka bir ortak yanı daha var. İkiside Afilifilintalar’ın eseri. Her ne kadar Leyla İle Mecnun dizisini genç yetenek, 26 yaşındaki oyuncu Burak Aksak yazsada yönetmeni ise Onur Ünlü. (daha fazla…)
Big Fish – Büyük Balık
” Nehirdeki en büyük balık yakalanamadığı için büyüktür”
böyle güzel bir repliği vardı filmin. Tim Burton filmlerine “Makaseller” filmiyle başladım, baktım güzel filmleri var adamın hepsini izleyim dedim. İyikide izlemişim. Kötü filmi nerdeyse yoktur. Helena Bonham Carter’la evli. Oda iyidir hoştur. Sanırım bu filmde tanışıp evlenmişlerdi.
Kapını aç
Kapını aç, kapını aç.. Sana geldim, kapını aç…
Bu dünyâdan, aldım boyum ölçüsünü…
Ezel ebed arasında, nice eyyam gezip tozdum…
Sığamadım dü âleme, sana geldim, kapını aç…
Yoldaşım var, çift kişiyim, günah benden hiç ayrılmaz…
Tek değilsem n’olur sanki? Yer gök sığmış o kapıya…
Bizi de al, kapını aç, kapını aç, kapını aç…
Samiha Ayverdi / Hancı / S.14
Bi kitaplığım olsa
İyi Kitaplar bir yana, kötü kitaplar bir yana
Bizim Büyük Çaresizliğimiz
Sıkı bir dostluk… Aslında hikâye onların hikâyesi, Ender’in ve Çetin’in… Günün birinde hayatlarına bir genç kız girer. Şimdi düşünme, hatırlama ve kendini didikleme zamanıdır.
“Nihal’e başından beri olduğumuzdan farklı göründük. Böyle gerekmişti. Koruyucu, kollayıcı, soğukkanlı, ne yapması gerektiğini bilen, Nihal düzgün yürüsün, üniversiteyi uzatmadan bitirsin, yaşadığı felaketten makul adımlarla uzaklaşsın diye asfalt döşeyen iki orta yaşlı, deneyimli erkek. Biri göbekli, diğeri kel.”
Barış Bıçakçı, bu çağa özgü lâf kalabalığından; dil, duygu, düşünce kirliliğinden paçalarına tek damla çamur bulaştırmadan çıkabilen, şaşırtıcı bir içışığı cömertçe yayan bir yazar. Nefes alır gibi, su içer gibi yazıyor. (daha fazla…)
Olric
“Olric bir tek sendin omzunda dinlendiğim…
Sen ile ben Olric…
Öğrenmeliydik yalnızlığın kaç bucak olduğunu…
Ve bir ve iki ve üç Olric… Dönüş yok…
Sen ve ben…Tükendiğinde yittiğinde her şey “Yaşandı bitti.”
Diyebilecek gücü şimdiden toplamalıydık…”
